ਤਵਲੀਨ ਸਿੰਘ ਲਿਖਦੇ ਹਨ: ਦਾਵੋਸ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ‘ਤੇ ਖਰਚੇ ਪੈਸੇ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਅਸੀਂ ਦਾਵੋਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ‘ਤੇ ਖਰਚੇ ਗਏ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਮਕਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਝੁੱਗੀਆਂ-ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੇਵੋਸ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ‘ਤੇ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਚਤ ਨਕਦੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੇ ਟੀਕੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ 90 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰਤੀ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਕਦੇ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ।

ਇੱਕ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ ਕਿ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਰਿਪੋਰਟਰ ਨੂੰ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ‘ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ ਸਿਟੀ’ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਟਾਟਾ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਦਾਵੋਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟਰ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿਚ ਇਸ ਸੌਦੇ ‘ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਵੋਸ ਜਾਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੌਦੇ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਵੋਸ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਇਹ ਸੱਜਣ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੂੰ 30 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ WEF ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਮੀਟਿੰਗ ਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਭਾਰਤੀ ਆਏ ਸਨ ਤਾਂ ਰਾਹੁਲ ਬਜਾਜ, ਦਾਵੋਸ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਡਿਨਰ ਕੀਤਾ। ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਆਏ ਉਹ ਗਲਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਸਨ। ਦਾਵੋਸ ਵਿੱਚ ਅਰਥਹੀਣ, ਘਟੀਆ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਟੀਕ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ ਰਹਿਤ ਘੁੰਮਦੇ ਦੇਖਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਖਦਾਈ ਸੀ।

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਲੋਕ WEF ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦਾਵੋਸ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ, ਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਨਵਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਦਾਵੋਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਈਮੇਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੇਜੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਇੰਟਰਨੈਟ ਬਾਰੇ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ AI ਨਾਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਦਾਵੋਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮਾਹਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੁੱਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਅਪਵਾਦ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ‘ਤੇ ਗਿਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ.

ਚੰਦਰਬਾਬੂ ਨਾਇਡੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ ਅਤੇ ਦਾਵੋਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਫਾਇਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇਵਗੌੜਾ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਲੋਸਟਰਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਲਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਂਜੀਵਰਮ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਗਲ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।

ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਖੋਜੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਲਈ ਚੰਗੀ ਦਿੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਲਈ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਦਾਵੋਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਿਕਲਪ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਅਸੰਗਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਅਸਹਿਜ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਘਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।